تبليغاتX
قایق کاغذی

قایق کاغذی
تریبون آزاد

آقا

ما را به هم فروخته اند
به تاوان زمانی که با هم نبوده ایم
در بازاری
که کمترین متاعش
خداست ...

» بهمن 1387
» دی 1387
» آذر 1387
» آبان 1387
» مهر 1387
» ترسیده ام
» سیب متبسم
» زمستان سهم من نیست
» فردا و خورشیدی دیگر
» غریبانه
» سهم من از تو
» بعد از تو ...
» دل تنگی
» با شما خانم ...
» تجربه انتظار

ترسیده ام چهارشنبه دوم بهمن 1387

ترسیده ام

        ازاین مرد

            که در کنار زنش تنهاست

                    وقتی که در خیال خیابان

                             می غلتم با او که قدم میزند

                                                                       جلوتر از من.

ترسیده ام

      از این زن

               که وقیحانه برهنه است

                                             در لباس هایش.

ترسیده ام

            از این کودک

                    که شادمانی هایش

                                 شاید ادامه ی اندوه همسایه باشد.

تنهایی را نمی توان بدر کرد

                  همچنان که هیچ زنی

                                         برهنگی اش را در ایوان نمی آویزد.

توسط : خانم


سیب متبسم یکشنبه بیست و دوم دی 1387

به حراج خود ایستاده اند

              انان که

                          لب هایی از جنس دشنام دارند .

سیب

         اشک سرخ میوه است

                                                و شاعر

                                                       سیبی متبسم.

و بنفشه

              شاعر ترین گل است.

من

                 عریان تر از زمستان

                                          به استقبال بهار امده ام

تو

       در ملاحظات قدم می زنی .

            زیر باران عشق

                              سایه ات قد می کشد.

عشق

     ترانه ای است که تنها

                                 از لب های خدا

                                                    باریده است.

توسط : خانم

 


زمستان سهم من نیست چهارشنبه یازدهم دی 1387

 

ناگهان

         خیابان از تو پر می شود.

                                         اسمان در کوچه قدم می زند

زمین

     تر دامن است

              با یاد تو قدم هایم را می شمارم

                                                        و درختان موازی را .

 دیر امده ای

                         اما درست .

                   زمستان سهم من نیست

                                                          از تموز چشم های تو .

پلک هایت را 

                                  که پلکان شروع من اند

                                                                          بگشا

حالا فقط صدایت را می شنوم

                               وریشم بلند می شود. 

توسط : خانم


فردا و خورشیدی دیگر دوشنبه دوم دی 1387

دیدمت امروز

                چون کبوتری جفت خویش را .

خیابان از تو پر شده بود

                                ومن

                                               تهی تر از خود.

دنیا انقدر بزرگ نیست

                              که ندیدنم را بدوی

از کبوتری که بامش را گم کرده است

                                                  بپرس

                                                                  تنهایی را .

عصر عصر اتش افروزی است.

و من

که خدا وشیطان

                                 به تقسیمم ایستاده اند

دستی در جهنم

                          پایی در بهشت

                                                  تو را می دوم.

دست هایم

                  تهمتی مقدس شده اند

ازادی ام 

                 به وسعت کلمات توست.

ظهر است

عریان تر از زمان

                         در هم دویده ایم

فردا

           خورشید دیگری متولد خواهد شد. 

توسط : خانم

 

 


غریبانه جمعه پانزدهم آذر 1387

دلم می گیرد ان وقتی

که می بینم

کبوتر اشیان در باغچه همسایه می سازد

و می فهمم

چه تنهایم.

توسط:خانم


سهم من از تو شنبه هجدهم آبان 1387

طوافت میکنم

و حاجیان

           با سنگ به هم نشانم میدهند .

تو کدامین لیلایی

 که مجنونی ام را

           به خیمه چشمانت میزبان نمی شوی؟

تو چندمین زلیخایی

               که رسوایت چاه را ابرو می بخشد ؟

                        و در میزبانی چشمانت

                              چاقوها دست ها را مهمان خواهند شد؟

نیستی

وپیشانی تمام دریا ها چروک می شود.

سهم من از تو

            شاید پیراهنی باشد

                      که جوانیت را پیر شده است.

توسط :خانم


بعد از تو ... سه شنبه چهاردهم آبان 1387

بعد از تو در شبان تيره و تار من
ديگر چگونه ماه
 آوازهاي طرح جاري نورش را
تکرار مي کند
 بعد از تو من چگونه
اين آتش نهفته به جان را
 خاموش ميکنم ؟
اين سينه سوز درد نهان را
 بعد از تو من چگونه فراموش مي کنم؟
من با اميد مهر تو پيوسته زيستم
بعد از تو ؟ اين مباد که بعد از تو نيستم
بعد از تو آفتاب سياه است
ديگر مرا به خلوت خاص تو راه نيست
بعد از تو
 در آسمان زندگيم مهر و ماه نيست
 بعد از من آسمان آبي است
 آبي مثل هميشه
 آبي

توسط : آقا

 


دل تنگی چهارشنبه یکم آبان 1387

 

صدايم را بريده اند
ارزوهايم را محاصره کرده اند
.اين سيم خاردار هاي هميشه
.بت تراشان اواز تيشه هايشان را نميشنوند
.وسنگ ترين ها هم در اين هياهو بزرگ نمي مانند
دل تنگي ام را با کدامين  خيابان هم اواز شوم؟

توسط : خانم


با شما خانم ... یکشنبه بیست و هشتم مهر 1387


در مجالي که برايم باقي است،

باز همراه شما مدرسه اي مي سازيم

که خرد را با عشق،

علم را با احساس،

و رياضي با شعر،

دين را با عرفان،

همه را با تشويق تدريس کنند.

لاي انگشت کسي

قلمي نگذارند

و نخوانند کسي را حيوان

و نگويند کسي را کودن! 

و معلم هر روز

روح را حاضر و غايب بکند

و به جز ايمانش

هيچکس چيزي را حفظ نبايد بکند

مغز ها پر نشود چون انبار

قلب ها خالي نشود از احساس


در مجالي که برايم باقي است،

باز همراه شما مدرسه اي مي سازيم

که در آن آخر وقت

به زباني ساده

شعر تدريس کنند

و بگويند که تا فردا صبح

خالق عشق نگهدار شما ....

توسط : آقا


تجربه انتظار جمعه بیست و ششم مهر 1387

     

  از چه بریده ای ؟ گیرم که حوصله از جاده التهاب گذشته است

و شهر اضطراب لبریز . نفرت است

گیرم شب است و دیگر خسته ای از هر چه ظلمت است

با پونه ها نمی شود حرفی ز باغ زد

بمان و انتظار را تجربه کن.

توسط :خانم


» آقا
» خانم
RSS 2.0

Designed By **خانم**

**خانم**